I przyszła wiosna

wiosna. ----- wierzby żuławskie krzywe przygarbione, co nad rowami naszych łąk zielonych stoicie drzemjąc w wiosennej poświacie budząc się ze snu po zimowej szacie. nad wami wisi niebo ołowiane czasami grzmotem, to błyskiem zorane i w wiosennym deszczu radośnie szumicie, oznajmiając wokoło że powraca życie. nad wami klucze gęsi, i szum ptasich skrzydeł budzi się praca w roli, błysk stalowych wideł i wszystko tętni życiem, przecież to już wiosna, a słońce ściele swe blaski niczym nici w krosnach. lecz co piękne przemija jak młodość człowieka, wiosna za rok powróci a życie ucieka.