Czterdzieści cztery lata od wprowadzenia stanu wojennego

W artykule podano niezupełnie faktyczną sytuację odnośnie strajków. W wymienionych zakładach pracy były podejmowane akcje strajkowe, ale trwały one od dwóch do kilku godzin. Przykładowo w WPK w Elblągu strajk po dwóch godzinach został rozwiązany, głównie decyzjami Wojskowego Komisarza w tym przedsiębiorstwie płk W. Czterech kierowców i dwóch pracowników technicznych powołał on do służby wojskowej, a dwóch kierowców przez całą swoją zmianę jeździło w mundurach wojskowych. Za odmowę pracy groził im sąd wojskowy. Podobnie sytuacja wyglądała w innych zakładach, a w elbląskim Browarze próba strajku zakończyła się praktycznie po interwencji tamtejszego Komisarza Wojskowego i ówczesnego Dyrektora. Również nie powiodła się próba wywołania strajku w elbląskim Oddziale PKS. Rozmowy operacyjne elbląska SB prowadziła głównie w ośrodkach internowania. Jeszcze przed Bożym Narodzeniem z internowania zwolniono 15 osób, a dalszych 10 do 31 grudnia 1981 roku. W marcu następnego roku liczba ta wyniosła łącznie 32 osoby. Pozostali internowania zostali przeniesieni do innych ośrodków. Internowani z Elbląga przebywali do tego czasu na terenie Zakładu Karnego w Iławie. W czasie stanu wojennego tj. od 13.12.1981 roku do 22.07.1983 roku w województwie elbląskim nie było ofiar śmiertelnych w wyniku działań służb PRL.

Bgw 81