W Lipcach Reymontowskich na dziedzińcu Biblioteki

Zdjęcie nr 8 przedstawia pieczenie podpłomyka, czyli wczesnego chleba robionego bez użycia drożdży, rozpowszecnionego przez Słowian, a popularnego do późnego średniowiecza. Niemniej przetrwał on jako posiłek i późniejsze lata, w tym do początków XX wieku. Nazywano go podpłomykiem plebańskim i w niektórych regionach Polski powszechnie pieczono go jeszcze w latach powojennych. Podobno taki podpłomyk z cebulką najbardziej smakował przyszłemu papieżowi Janowi Pawłowi II, gdy pełnił służbę księdza wikarego w jednej z podkrakowskich parafii. Mistrzyniami w jego pieczeniu były siostry zakonne.

Piekaruś