Pomoc obiecana po powodzi

Zatrwożona mina Pani Wiceprezydent przystrojonej w kurtkę odblaskową oraz ubłocone kalosze napawa mnie niepokojem, bo nie sprawia wrazenia pewnej w swoje siły. Z drugiej strony poniekąd żal mi jej, bo Pan Prezydent powinien jednak samemu stanąć oko w oko z żywiołem i tym co po nim zwykle nastaje. Szczególnie w kontekście zbyt pewnych siebie anuncjacji ostatniej nocy w mediach spolecznosciowych