W zdecydowanej większości jesteśmy z chłopstwa

Ojczyzna - powieść WandyWasilewskiej z 1935 r. Była jednym z prekursorskich dzieł realizmuSocjalistycznego w Polsce. Autorka opisuje losy folwarcznej rodziny w zaborzeRosyjskim. Autorka prezentuje przede wszystkim losy mieszkańców czworaków (fornali), w kontekście skrajnej nędzy, w jakiej egzystowała ta grupa społeczna. Permanentny głód, wysoka umieralność noworodków i dzieci, urągające godności ludzkiej warunki mieszkaniowe, 18-godzinny dzień pracy oraz brutalne traktowanie przez nadzorców i karbowych nie zmieniają się wraz z nadejściemNiepodległości w1918.Po nadejściu niepodległości sytuacja nie ulega żadnej poprawie, a obciążenia, ucisk i nędza nawet się nasilają. Istotnym elementem powieści jest stała klasowa opozycja między czworakami i dworem - walki, strajki, czy procesy sądowe o należne wypłaty i ordynacje. Przejmująco ukazana jest sytuacja dzieci folwarcznych - umierających przy narodzinach, z chorób, bitych przez karbowych lub wyrzucanych z domu wraz z rodzinami np. za kradzież niewielkich ilości zboża w okresie głodu. Sytuacja kobiet opisana jest również jako tragiczna - oprócz pracy ponad siły świadczyć muszą usługiSeksualne dla lokalnego pana. Dwór i kościół ukazane są jako instytucje całkowicie pozbawione ludzkiego oblicza, służące wyłączenie własnemu interesowi, kosztem nędzy szerokich mas społecznych

echo