UWAGA!
[X]lub zarejestruj konto na portElu.
Wspaniały nauczyciel j. polskiego w latach 1975-1979- klasa humanistyczna. Uczył poezji- odbioru, interpretacji, szacunku i recytacji. Uczyliśmy się b. długich wierszy na pamięć. "Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony, A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony. [. .. ] Lecz cieniom zbrakło nagle sił, a cień się mrokom nie opiera! I powymarły jeszcze raz, bo nigdy dość się nie umiera. .. I nigdy dość, i nigdy tak, jak pragnie tego ów, co kona!. .. I znikła treść - i zginął ślad - i powieść o nich już skończona! [. .. ] Nic – tylko płacz i żal i mrok i niewiadomość i zatrata! Takiż to świat! Niedobry świat! Czemuż innego nie ma świata?"Bolesław Leśmian Dziewczyna Cała klasa na pamięć a potem recytowanie tego głębokiego w przekazie wiersza na wyrywki zwrotki. Basia- 1 zwrotka, Ela 2 zwrotka, Małgosia 3 zwrotka, Krzysiek 4 zwrotka, Jarek 5 zwrotka, Zbyszek 6 zwrotka, Piotrek 7 zwrotka, Bogdan 8 zwrotka, Mirka 9 zwrotka, Danka 10 zwrotka, Viola 11 zwrotka, Marzenka 12 zwrotka, Mariolka 13 zwrotka, kogo pominęłam? Kogo zapomniałam? Wiem, były 2 Gośki i 2 Ele. Pamiętacie ten wiersz?
Violetta T.