Bracia walczą o normalne życie

Przykre to jest. mam kolezanke bardzo serdeczna, ma dwojke chorych dzieci w tym zespól Downa. i juz dawno mi powiedziala ze liczy tylko na siebie bo niestety wsrod ludzi ktorzy nie maja takiego problemu jest znieczulica. jednych to nie obchodzi inni sie wrecz ciesza z ludzkiej tragedii. ale Ona pracuje. po prostu tyra kazdego dnia z mezem na zmiane. podziwiam takich ludzi. bardzo pani współczuję. zycze zdrowia i determinacji w znalezieniu pracy. to na pewno ulatwiloby dostep do rehabilitacji.

Tezmama